Hortensja bukietowa na pniu nie jest trudna w uprawie i poradzi sobie z nią każdy. Pielęgnacja opiera się praktycznie na takich samych zasadach co przy formie krzewiastej (wyjątkiem jest palikowanie rośliny). Poniżej najważniejsze informacje:

• Kwitnienie na tegorocznych pędach: wiechy zawiązują się na przyroście z bieżącego roku, dlatego hortensja kwitnie co sezon niezależnie od przebiegu zimy i wiosennych przymrozków.
• Stanowisko: intensywny, mocny róż na końcu kwitnienia pojawia się w pełnym słońcu — w cieniu wiechy 'Renhy' zatrzymują się na bladym różu i przebarwiają nierówno.
• Podlewanie: im dłuższe kwitnienie, tym dłuższy okres zwiększonego zapotrzebowania na wodę — u tej odmiany trwa on do października. Podlewaj obficie podczas suszy, a ziemię pod koroną trzymaj przykrytą warstwą kory.
• Podłoże i nawożenie: hortensja 'Vanille-Fraise' na pniu zadowala się przeciętną ziemią próchniczną, umiarkowanie wilgotną i przepuszczalną, o lekko kwaśnym odczynie. Nawoź raz, wczesną wiosną, preparatem o wydłużonym działaniu; barwa wiech nie zależy od pH podłoża, więc zakwaszanie nic tu nie zmieni.
• Zimowanie: w gruncie roślina radzi sobie bez okrycia, choć w rejonach z ostrymi, bezśnieżnymi zimami warto zabezpieczyć nasadę korony, zwłaszcza w przypadku uprawy w donicach. Ciężki, mokry śnieg usuwaj z gałęzi, bo wyłamuje pędy w miejscu ich osadzenia.
• Palik: hortensja na pniu wymaga prowadzenia przy paliku przez dwa-trzy pierwsze sezony zanim pień zgrubnie i będzie w stanie utrzymać kwitnącą koronę. Jeżeli po trzech sezonach pień nadal jest cienki pozostaw palik na kolejne lata.

Cięcie hortensji na pniu obejmuje wyłącznie pędy korony — skraca się je do dwóch albo trzech par pąków licząc od nasady pędu, zostawiając około 10–15 cm zeszłorocznego przyrostu. Pędy pojawiające się na pniu i u jego podstawy trzeba wycinać na bieżąco, tuż przy korze. Nie są tzw. "dziczką", bo drzewko wyprowadzono z tej samej odmiany, ale rosną kosztem korony i po dwóch sezonach zaniedbania zmieniają sylwetkę rośliny.

Odmiana rośnie silnie i wypuszcza długie przyrosty, więc cięcie decyduje o tym, czy korona pozostanie kulista, czy rozłoży się jak parasol. Wykonuj je w marcu, przed ruszeniem wegetacji, obchodząc koronę dookoła i wyrównując długość pędów. Zeszłorocznych wiech nie usuwaj jesienią — zimą wyglądają dobrze na tle czerwonych pędów.

W docelowej formie mówimy o 110–130 cm szerokości korony, z około metrem wolnej przestrzeni pod spodem. To rozmiar, przy którym drzewko przestaje być dodatkiem do rabaty, a zaczyna wyznaczać jej układ.

• Aleja i szpaler: rozstaw 180–220 cm; kwitnące korony utworzą wtedy przerywany rytm, a nie zwartą ścianę.
• Soliter: na rabacie licz od pnia hortensji 'Vanille-Fraise' około 150 cm do najbliższego nasadzenia, żeby korona miała pełny obrys ze wszystkich stron.
• Donica: 30-50 l i stabilna podstawa — w mniejszym pojemniku dojrzała roślina o pokaźnej koronie przesycha w upały w ciągu jednego dnia.

Odsłonięty grunt pod pniem można obsadzić i tutaj warto zrobić to ciemnym tłem, na którym czerwieniejące wiechy wyglądają najlepiej: niskie iglaki o zwartym pokroju albo strzyżony bukszpan sprawdzają się lepiej niż kwitnące byliny, które konkurowałyby z koroną o uwagę. Hortensji bukietowych zawsze dobrze wyglądają posadzone w towarzystwie traw ozdobnych. W przypadku hortensji na pniu warto wybierać niższe trawy, które zmieszczą się pod obrysem korony np.: seslerie jesienną, imperatę 'Red Baron' turzycę 'Milk Chocolate' itd.