Odmiana nie ma wygórowanych wymagań — poradzi sobie z nią także początkujący ogrodnik. Najważniejsze zasady zebraliśmy poniżej.

• Kwitnie na pędach jednorocznych: pąki zawiązują się na świeżych przyrostach, więc mroźna zima ani spóźniony przymrozek nie spowodują braku kwitnienia. W najgorszym razie kwitnienie przesunie się o dwa tygodnie.
• Cięcie: u hortensji 'Bombshell' sekator decyduje o wielkości kul. Roślina dwuletnia wypuszcza według opisu patentowego średnio 44 pędy boczne, a im więcej ich zostawisz, tym drobniejsze będą kwiatostany. Skracaj ubiegłoroczne przyrosty w marcu lub na początku kwietnia, nad drugą albo trzecią parą zdrowych pąków. Jesienią nie tniemy.
• Stanowisko: pełne słońce, minimum sześć godzin bezpośredniego światła dziennie. Im mniej światła, tym mniej kwiatów na krzewie, a wrześniowy róż nie przychodzi wcale — biel ustępuje wtedy od razu beżowi. W półcieniu da sobie radę, choć będzie wyglądać mniej okazale.
• Podlewanie: Hortensja 'Bombshell' jak wszystkie hortensje bukietowe wymaga stale wilgotnego podłoża. Podlewaj regularnie, zwłaszcza młode sadzonki w P9. Podczas letnich upałów rośliny należy podlewać nawet codziennie. Ziemię wokół krzewu przykryj korą lub zrębkami; pięciocentymetrowa warstwa ogranicza podlewanie mniej więcej o połowę.
• Podłoże i nawożenie: zwykła ziemia ogrodowa, przepuszczalna i próchniczna, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego. Nawóz wolno działający podaj raz, w kwietniu — to wystarczy na cały sezon. Zakwaszanie gleby nie zmieni barwy kwiatów — u hortensji bukietowych to nie działa.
• Zimowanie: krzew zimuje w gruncie bez okrywania w całej Polsce, bo odporność odziedziczył po 'Grandiflorze'. Zabezpieczenia wymagają wyłącznie egzemplarze uprawiane w donicach.

Docelowe 60–90 cm dwuletnia sadzonka hortensji 'Bombshell' osiągnie w trzecim lub czwartym roku uprawy. Po posadzeniu najważniejsze jest systematyczne podlewanie. Pojemnik P9 mierzy dziewięć centymetrów w przekroju i mieści pół litra ziemi — taka porcja podłoża przesycha w ciągu jednego upalnego dnia, dlatego tak ważne jest regularne podlewanie w pierwszym roku uprawy w donicy lub gruncie.

Opis patentowy notuje na roślinach dwuletnich 41,5 cm wysokości przy 67,5 cm szerokości (dotyczy to roślin 2-letnich uprawianych w gruncie). Dwie liczby mówią tu wszystko: krzew jest szerszy niż wyższy już w drugim roku i tak zostanie. Docelowy rozmiar hortensja 'Bombshell' buduje w trzy do czterech lat, ale zakwitnąć potrafi już pierwszego lata po posadzeniu — wtedy pojedynczymi, mniejszymi kulami.

44 pędy boczne na dwuletniej roślinie to powód, dla którego u tej odmiany nie trzeba walczyć o zagęszczenie — ona robi to sama. Pierwszej wiosny po posadzeniu skróć sadzonkę nad drugą, trzecią parą pąków, ale nie dziel jej ani nie prowadź na siłę w górę: 'Bombshell' rozchodzi się na boki i to jest jej naturalny kierunek.

Na 10 metrów bieżących obwódki wzdłuż ścieżki potrzebujesz 15–17 sadzonek 'Bombshell', sadzonych co 60–70 cm. Punktem odniesienia jest rozpiętość dorosłego krzewu, a nie wielkość sadzonki w doniczce. Reguła brzmi: odstęp równy mniej więcej 70–80% docelowej szerokości, a przy plamach i obwódkach schodzi się jeszcze niżej, żeby korony zwarły się szybciej. Trzy warianty:

• Obwódka lub rząd wzdłuż ścieżki: co 60–70 cm, czyli 15–17 sztuk na 10 metrów bieżących. Krzewy zetkną się w trzecim sezonie i utworzą ciągły, niski pas do wysokości kolan.
• Plama na rabacie: 2–3 sztuki na metr kwadratowy — na typowy fragment o powierzchni 5 m² wychodzi 10–15 sadzonek. Grupa nieparzysta, od trzech sztuk wzwyż, układa się naturalniej niż równy rząd.
• Donica: W przypadku młodych sadzonek hortensji w pojemniku p9 najpierw przesadź je do pojemnika 3-5 litrów, a dopiero po ukorzenieniu do docelowej donicy (o pojemności od 30 litrów).

Hortensja 'Bombshell' nadaje się na przód rabaty, obrzeże ścieżki lub podjazdu, skarpa i narożnik tarasu — wszędzie tam, gdzie widać powtarzalność. Okrągły kwiatostan potrzebuje kontrastu, a nie sąsiedztwa podobnych kształtów, więc dobieraj rośliny o pionowej linii i drobnej fakturze: niskie trawy ozdobne, a z bylin ostróżki i naparstnice. Wrześniowy róż najlepiej wygląda na tle ciemnej zieleni — wąskie iglaki kolumnowe, cis albo bukszpan.