Miskant olbrzymi Meidl
Opis produktu
Miskant olbrzymi 'Meidl' (Miscanthus ×giganteus 'Meidl') to odmiana miskanta olbrzymiego, która w polskich warunkach zakwita co roku — we wrześniu i październiku nad kępą pojawiają się różowo-srebrzyste wiechy. Tworzy gęstą, wyprostowaną kępę sztywnych, fioletowych źdźbeł, które z kwiatostanami osiągają 3–3,5 m wysokości, przy 100–150 cm szerokości. Ciemnozielone, szerokie liście z białym pasem wzdłuż nerwu głównego okrywają źdźbła od samej ziemi aż pod wiechy i przewieszają się końcami na boki, więc zielona ściana jest niewiele niższa od całej rośliny. Wiechy, długie do 40 cm, rozwijają się różowobordowe, później przechodzą w srebrzysty beż i zostają ozdobne przez zimę. Trawa jest mrozoodporna do -26 °C (strefy USDA 5–9).
Miskanta 'Meidl' wyselekcjonowali w Niemczech Barbara Kuhn i Friedrich Camehl, a do handlu trafił w 2011 roku przez niemieckie szkółki. Polskim szkółkarzom zaprezentowano go w 2017 roku podczas targów Zieleń to Życie, w Konkursie Roślin Nowości. Miskant olbrzymi to jałowy mieszaniec miskanta chińskiego i cukrowego, który nie wysiewa się z nasion — a odmiana 'Meidl' nie jest ekspansywna i rośnie w zwartej kępie. Sztywne źdźbła sprawiają, że kępa nie wylega i nie wymaga podwiązywania nawet przy silnym wietrze. Zaschnięte wiechy i źdźbła zostają na roślinie przez zimę, aż do wiosennego cięcia.
OBSERWACJE Z NASZEJ SZKÓŁKI:
„Nawet w dwulitrowej doniczce niektóre sadzonki miskanta 'Meidl' miały latem aż 170 cm wysokości — to jeden z najszybciej rosnących miskantów w naszej ofercie. Pełną, ponad trzymetrową wysokość kępa osiąga w gruncie od trzeciego sezonu — w pierwszym roku po posadzeniu warto uzbroić się w cierpliwość."
Uprawa i pielęgnacja miskanta olbrzymiego 'Meidl'
Przy roślinie tej wielkości pielęgnacja jest zaskakująco prosta — sprowadza się do jednego porządnego cięcia wiosną i podlewania w pierwszym sezonie. Poniżej najważniejsze informacje dotyczące uprawy tej odmiany:
- Kwitnienie: miskant 'Meidl' zawiązuje wiechy każdego roku we wrześniu i październiku, także w polskim klimacie, w którym miskant olbrzymi kwitnie zwykle skąpo albo wcale. Najobficiej kwitnie w ciepłym, słonecznym miejscu.
- Cięcie: źdźbła odmiany 'Meidl' są grube i twarde, dlatego zamiast zwykłych nożyc przygotuj ostry sekator. Cięcie wykonuje się raz w roku, wczesną wiosną (marzec — początek kwietnia), zanim ruszą nowe liście, na wysokości 10–15 cm nad ziemią. Jesienią nie tniemy.
- Stanowisko: ta odmiana najlepiej czuje się na miejscu słonecznym, zacisznym i osłoniętym — w takim kącie ogrodu wiechy rozwijają się najwcześniej. W półcieniu zawiązuje mniej wiech.
- Podlewanie: w pierwszym sezonie po posadzeniu podlewaj regularnie, zwłaszcza w upały; po ukorzenieniu kępa znosi krótkie susze. Grubsza warstwa kory wokół młodej rośliny ogranicza parowanie wody i chroni korzenie w pierwszą zimę.
- Podłoże i nawożenie: miskant 'Meidl' najlepiej rośnie w żyznej, piaszczysto-gliniastej ziemi o umiarkowanej wilgotności. Jedna wiosenna dawka nawozu w zupełności starcza — nadmiar azotu wydłuża liście kosztem sztywności źdźbeł.
- Zimowanie i rozstawa: dorosła kępa odmiany 'Meidl' zimuje w gruncie bez zabezpieczeń; okrycia agrowłókniną wymagają wyłącznie młode sadzonki w pierwszą zimę po posadzeniu. Miskant rusza późno, pierwsze liście pokazują się dopiero w maju. Co 4–6 lat, gdy środek kępy zaczyna zamierać, podziel ją wiosną. Gęstość sadzenia to 1 szt./m², w szpalerze co ok. 100 cm.
Gdzie posadzić miskanta olbrzymiego 'Meidl' i z czym go łączyć?
Tej trawy nie sadzi się na rabatę pod oknem — przy 3–3,5 m 'Meidl' zasłoni cały parter domu. Jego miejsce to granica działki od strony ulicy, tło dla innych roślin, brzeg stawu albo samotna kępa na rozległej rabacie. Jako żywopłot pamiętaj o jednym: po wiosennym cięciu zasłona znika i odrasta przez maj i czerwiec, a pełną wysokość znów osiąga latem.
Hortensje bukietowe posadzone przed kępą kwitną równocześnie z nią, a ich białe kwiaty dobrze widać na tle ciemnej ściany liści. Miskant 'Meidl' dobrze prezentuje się również w połączeniu z purpurowymi jeżówkami, które powtarzają kolor fioletowych źdźbeł, a niższe proso rózgowate na pierwszym planie wypełnia przestrzeń między nimi i jesienią przebarwia się na żółto lub czerwono.
Charakterystyka
| Pokrój | wyprostowana, gęsta kępa; sztywne, fioletowe źdźbła |
| Docelowa wysokość | 3–3,5 m (z kwiatostanami); liście na całej wysokości źdźbeł |
| Docelowa szerokość | 100–150 cm |
| Tempo wzrostu | roślina szybko rosnąca |
| Kolor liści/igieł | ciemnozielone z białym pasem wzdłuż nerwu głównego |
| Barwa kwiatów | różowobordowe → srebrzystobeżowe |
| Kwitnienie | wrzesień–październik (co roku) |
| Stanowisko | słoneczne |
| Wymagania glebowe | podłoże umiarkowanie wilgotne, próchniczne, odczyn zbliżony do obojętnego |
| Mrozoodporność | do -26 °C (strefy USDA 5–9) |
| Gęstość sadzenia | 1 szt./m², w szpalerze co ok. 100 cm |
| Zimozieloność | nie |
| Hodowca | Barbara Kuhn, Friedrich Camehl (Niemcy), w handlu od 2011 |
| Zastosowanie | soliter, żywopłot z traw, tło dla innych roślin |
| Informacje dodatkowe | nie wylega; nie wysiewa się (jałowy mieszaniec) |
Opinie
Masz ten produkt?
Podziel się swoją opinią. Twoja opinia nie tylko pomaga nam doskonalić nasze usługi, ale także pomaga innym klientom w dokonaniu mądrego wyboru.
Opinie klientów
To już wszystkie opinie













